Ik ben opgeleid als grafisch vormgever en niet als schrijver. Laat staan als wereldreiziger.

En toch zette ik de stap om die grote reis te maken. Weg van de Sterrebeekse velden, Leuvense sporthallen en Antwerpse cafeetjes. En dat voor een heel lang jaar. Ik zette een stap in een andere wereld. En dat deed iets met me, al kan ik niet goed uitdrukken wat.

En zo ontstond Soms Ook Heimwee. Een blog voor het thuisfront, met als idee foto's en verhalen delen voor vrienden en familie. Maar snel groeide Soms Ook Heimwee uit tot een van de bekendste reisblogs van het land. Al was dat niet gepland.

Soms Ook Heimwee is er voor de kleine avonturiers en voor wie al eens graag een reisverhaal leest. Ik schrijf over thuisblijven, maar ook over ver weg gaan. Over de dingen waar ik blij van word. Of als er weer even een verlengd weekend of weekje verlof aan komt, doe ik niets liever dan in een auto springen met Springsteen door de boxen en gaan. Waarheen, dat maakt niet uit.

Ongeplande trips zijn nog steeds de beste. Door jarenlang impulsief reisgedrag ben ik dan ook goed in verhaaltjes verzinnen voor kinderen op reis en het vinden van de ideale Franse wildkampeerspot. In tourist-traps en grote massa's zal je me niet te snel vinden. Ik heb een afkeer voor het menselijk gedrag op een luchthaven en kuddegedrag. Verder heb ik een heilige schrik van grote vissen, maar eigenlijk mag niemand dat weten. Ik speel al eens graag voetbal en met mijn hometown definiëren heb ik het moeilijk. Laten we het vandaag Herent noemen. Geniet ervan!