Proeven in Porto: van francesinha tot port en alles daartussen

Er zijn steden waar je naartoe gaat voor de gebouwen. Er zijn steden waar je naartoe gaat voor de musea. En dan is er Porto, een stad waar je naartoe gaat voor wat er op je bord en in je glas belandt.

Wie Porto kent van de Instagramfoto’s van azulejo-gevels en de Dom Luís I-brug, mist de helft. Want de echte ziel van deze stad? Die zit in een dampende francesinha om twee uur ‘s middags. In een krokante pastel de nata die nog te warm is om aan te raken. In een glas tawny port waar de zon ondergaat over de Douro. Porto is een stad die je letterlijk proeft.

Stel je voor: een boterham met ham, linguiça (een pikante Portugese worst), biefstuk en nog een boterham erop. Bedekt met gesmolten kaas. Overgoten met een geheime pikante tomatensaus waar elk restaurant zijn eigen recept voor heeft. Met een berg frieten ernaast. Dat is de francesinha, het nationale gerecht van Porto.

Het verhaal gaat dat de francesinha in de jaren 1960 werd uitgevonden door Daniel da Silva, een kok die terugkwam uit Frankrijk en de croque-monsieur op zijn Portugees wilde interpreteren. Wat begon als een eenvoudige snack werd het culinaire visitekaartje van een hele stad. Elke inwoner van Porto heeft een mening over waar je de beste francesinha eet. En die mening is altijd juist, behalve die van alle anderen.

Een paar plekken waar de francesinha de moeite waard is:

Tip: bestel er altijd een imperial (klein biertje) bij, geen wijn. Dat is een ongeschreven regel in Porto.

Lissabon heeft Pastéis de Belém. Porto heeft Manteigaria. Het eeuwige debat over welke stad de betere pastéis de nata maakt, zal nooit beslecht worden, maar Porto-liefhebbers weten waar ze staan.

Bij Manteigaria (Rua de Alexandre Braga 24) staat de oven op straatniveau achter glas. Je ziet de taartjes uit de oven rollen, je ruikt de kaneel, en voor je het weet sta je buiten met poedersuiker op je jas en een lege doos in je handen. Warm, krokant, romig. De wachtrij is het waard.

Andere goede adressen:

Portugal is een koffieland, en Porto neemt dat serieus. Vergeet de Starbucks. Hier bestel je een bica (espresso), een galão (latte in een glas) of een meia de leite (half koffie, half melk). De prijs? Zelden meer dan 1,50 euro, zelfs in het centrum.

De leukste koffiezaken zitten niet op de toeristische plekken maar in de wijken eromheen. Cru Creative Hub in het kunstdistrict brandt zijn eigen bonen. Café Candelabro combineert koffie met een boekwinkel. Negra Café Baixa is de perfecte plek om de dag rustig te starten voor de toeristen wakker zijn.

Porto zonder port is zoals Brussel zonder bier: technisch mogelijk, maar waarom zou je? De porthuizen liggen niet in Porto zelf maar aan de overkant van de Douro, in Vila Nova de Gaia. Je wandelt er naartoe over de Dom Luís I-brug of neemt de ferry (3,50 euro, mooiste oversteek van je reis).

Taylor’s is een aanrader voor een eerste kennismaking. Sinds 1692 produceren ze hier port, en sommige vaten dateren nog uit 1750. De rondleiding (20 euro met tasting) duurt ongeveer een uur en eindigt met het proeven van hun ruby, tawny en de onvermijdelijke porto-tonic: 1/3 rosé porto, 2/3 tonic. Vergeet die gin-tonics, dit is de zomerhit die je niet zag aankomen.

Andere porthuizen die de moeite waard zijn:

Tip: ga niet naar meer dan twee porthuizen op één dag. Na de derde tasting proef je toch niets meer, en de brug terug wordt een stuk steiler dan op de heenweg.

Absoluut. De Douro-vallei is een UNESCO Werelderfgoed en een van de mooiste wijnregio’s ter wereld. Terrasvormige wijngaarden die zich langs de rivier slingeren, kleine dorpjes, en een rust die je in Porto niet vindt.

Hoe geraak je er? Drie opties:

In Pinhão kan je terecht bij Quinta do Bomfim (Symington) of Quinta da Roêda (Croft) voor een rondleiding en proeverij. Reserveer op voorhand, vooral in het hoogseizoen.

Wijn tip: bezoek ook de Ribeira del Duero regio in Spanje.

Vinho verde. De lichtste, frisseste witte wijn die je ooit gedronken hebt. Letterlijk ‘groene wijn’, maar de naam verwijst naar jong, niet naar kleur. De meeste vinho verde komt uit de Minho-regio net ten noorden van Porto. Bestel een glas bij het eten en je begrijpt meteen waarom de Portugezen dit als dagelijkse wijn drinken.

De lokale biertjes zijn ook prima: Super Bock (Porto’s favoriet) en Sagres (meer Lissabon, maar overal beschikbaar). Een imperial (25cl) kost zelden meer dan 1,50 euro.

Porto bruist van de wijnbars. Niet de stijve soort met een sommelier die je aankijkt alsof je het verkeerde glas vasthebt, maar gezellige plekken waar je ontdekt dat Portugese wijn veel meer is dan port.

Porto is een van de betaalbaarste gastronomische steden in West-Europa. Een realistische dagbudget:

Met 50 euro per dag eet en drink je jezelf door Porto zonder iets te missen. Probeer dat maar eens in Parijs.

De francesinha, een stevige boterham met vlees, kaas en pikante saus. Het wordt alleen in Porto echt goed gemaakt. Bestel er altijd frieten en een klein biertje bij.

Steeds beter. De traditionele keuken is vleeslastig, maar nieuwere restaurants bieden vegetarische opties. Lado B maakt een goede vegetarische francesinha. De pastel de nata en veel van de petiscos (tapas) zijn sowieso vegetarisch.

Ruby port rijpt kort op fles en smaakt fruitig en jong. Tawny port rijpt jaren op eikenhout en krijgt noot- en karameltonen. Voor een eerste kennismaking is een 10 Year Old Tawny de perfecte instap.

Voor de populaire restaurants (zeker in het weekend en hoogseizoen) wel. Taberna dos Mercadores en Flow zijn plekken waar je beter reserveert. Voor een francesinha-lunch of een koffiezaak hoeft dat niet.