Kerst in Baden-Baden: glühwein, peperkoekharten en op stap met mijn oma van 81
Over kerstmarktbingo, een verloren armband en een oma die op haar 67ste nog leerde skiën.
Glühwein die toch net iets te hard aankwam. Gepofte kastanjes in de hand. Peperkoekharten rond onze nek. En ergens tussen de kerstlichtjes en een leger aan kerstballen besefte ik dat ik eigenlijk best graag op een kerstmarkt rondloop. Wie had dat gedacht?
Na ons eerdere avontuur in de Grotten van Han (opent in een nieuw tabblad) trok ik er opnieuw op uit met mijn oma. Dit keer niet naar de Ardennen, maar naar Baden-Baden, waar de Europese elite vroeger maar al te graag neerstreek om te kuren, te flaneren en vooral het goede leven te vieren. Als koningen en prinsen hier ooit al graag kwamen uitpakken, dan mogen wij tijdens de kerstperiode toch ook eens komen piepen? Al is het deze keer met een glühwein in de hand in plaats van een glas champagne.
Mijn oma is ondertussen 81 lentes jong. En nee, dat is geen typfout. Mijn oma is absoluut niet het toonbeeld van de typische bomma, verwacht bij haar vooral geen bloemetjesschort en een vaste plek achter de geraniums. Al fietsend, wandelend en dansend gaat ze door het leven. Skiën? Dat leerde ze nog op haar 67ste.
Een straffe madam dus. En meteen ook een van mijn grootste voorbeelden. Wie beter om tussen Kerstmis en Nieuwjaar herinneringen te maken dan de vrouw die me al van kleins af aan toont dat je niet op je gat moet blijven zitten wachten tot het leven vanzelf passeert?
De mooiste kerstmarkt van Duitsland?
Ik zal het maar meteen bekennen: ik ben niet bepaald het type dat je ieder jaar op de grootste kerstmarkt van Duitsland terugvindt. Geef mij maar een gezellig dorpje, een wandeling in de natuur en achteraf een koffie met iets lekkers. Maar de Baden-Badener Christkindelsmarkt (opent in een nieuw tabblad)? Die heeft me toch aangenaam verrast.
Geen schreeuwerige kermistoestanden waar je vooral probeert niet tegen de zoveelste voorbijganger te botsen. Wel een gezellige kerstmarkt voor het statige Kurhaus, met houten kraampjes, lichtjes, ambachten en eten waar je zelfs met een volle maag nog eens voor omdraait.
Glasblazers tonen hoe ze op authentieke wijze kerstballen maken. Ambachtslieden verkopen handgemaakte spullen en ergens staat er altijd wel iets waarvan je denkt: amai, dat zou eigenlijk nog schoon staan bij ons thuis.
Om de kerstmarkt nét dat tikkeltje leuker te maken, bedacht ik een kerstmarktbingo voor oma en mezelf. Want gewoon wat rondslenteren? Dat kan iedereen. Wij hadden een missie. Een kerstboom spotten? Check. Glühwein drinken? Check. Een leger aan kerstballen in de Trinkhalle (opent in een nieuw tabblad) tegenkomen? Dubbelcheck.
Al bingoënd trokken we van kraampje naar kraampje. Met peperkoekharten rond onze nek en een glaasje glühwein in de hand voelden we ons helemaal thuis. Of dat nu door de gezelligheid kwam of door de alcohol, laat ik voorlopig in het midden.
Reibekuchen, Kaiserschmarren en een kastanjetrein
Als je me vraagt wat ik me van een reis herinner, is de kans groot dat er ergens eten in het antwoord zit. Ik ben nu eenmaal een foodie. Als ik niet aan het eten ben, denk ik aan eten. En als ik niet aan eten denk, ben ik waarschijnlijk recepten aan het opslaan op Pinterest die ik ooit nog eens ga maken. Wanneer precies? Geen idee. Maar je weet maar nooit.
We proefden Reibekuchen met appelmoes, van die Duitse aardappelpannenkoekjes die er misschien niet meteen uitzien als haute cuisine, maar wel doen wat ze moeten doen. Warm, krokant en lekker vettig. Meer moet dat soms niet zijn.
Ook Kaiserschmarren mocht niet ontbreken. Die gescheurde, luchtige pannenkoek bracht me meteen terug naar de skivakanties. Zo’n gerecht waarbij je na drie happen denkt dat je genoeg hebt en je vijf minuten later toch weer met je vork in dat kommetje zit te prikken.
En dan was er nog een kleine rode locomotief waar verse kastanjes werden gepoft. Ik had nog nooit gepofte kastanjes gegeten. Geen idee waarom eigenlijk. Maar die geur! Zelfs iemand zonder honger zou er spontaan een portie van bestellen. Laat staan ik. Dus ja, ook dat vakje mocht op mijn culinaire bucketlist worden afgevinkt.
En de glühwein? Die was er in alle kleuren en smaken. Ik weet niet of het aan de koude winterlucht lag, maar hij kwam toch net iets harder aan dan verwacht. Na een paar rondjes kerstmarkt waren oma en ik goed op weg om zelf onderdeel van de kerstversiering te worden. Maar goed, je bent niet iedere dag met je oma op stap. Dan mag het al eens wat gezelliger zijn.
Kunst kijken met oma: Museum Frieder Burda
Tussen al dat kerstmarkten door trokken we naar het Museum Frieder Burda (opent in een nieuw tabblad). Een museum voor moderne en hedendaagse kunst, gelegen aan de groene Lichtentaler Allee (opent in een nieuw tabblad).
Sommige schilderijen deden me denken aan het werk van mijn overgrootvader. En plots werd dat museumbezoek veel meer dan een culturele activiteit die toevallig op onze planning stond. Ik dacht aan familie, aan vroeger en aan de dingen die je meekrijgt zonder dat je het altijd beseft.
Ook bij oma maakte het iets los. Ze vertelde over haar eigen tekentalent dat ze vroeger had. Terwijl we tussen de schilderijen wandelden, voelde ik dat er ook een beetje spijt zat bij die herinneringen. Spijt van de dingen die ze graag meer had willen doen, om de dromen en interesses waar ze doorheen de jaren niet altijd tijd of ruimte voor had gemaakt. Want het leven gaat verder. Werk, verplichtingen, boodschappen, afspraken… En voor je het weet, is iets waar je ooit plezier in vond veranderd in iets wat je vroeger deed.
Het raakte me om te zien hoe kunst niet alleen herinneringen aan vroeger kan oproepen, maar je ook kan doen nadenken over alles wat je nog graag zou willen doen. Over dromen die je misschien wat te lang hebt laten liggen.
En als er één ding is dat oma me al heeft geleerd, dan is het wel dat je niet overal een leeftijd op hoeft te plakken. Zij leerde op haar 67ste nog skiën. Hoeveel mensen kunnen dat zeggen?
Misschien is het dus nooit helemaal te laat om opnieuw ruimte te maken voor iets waar je hart sneller van gaat slaan. Ook als je achteraf denkt: had ik daar maar wat meer mee gedaan.
Van kerstmarkt naar casino
Baden-Baden is niet zomaar een stad waar ze een kerstmarkt neerpoten en de rest van het jaar de lichtjes in een doos steken.
De stad heeft een rijke geschiedenis als kuuroord en trok vroeger koningen, keizers, prinsen en andere mensen aan die het duidelijk niet erg vonden om hun geld aan het goede leven te spenderen.
De Romeinen kwamen er al voor het thermale water. Later groeide Baden-Baden uit tot een mondaine bestemming waar de Europese elite graag verbleef. En dat voel je nog altijd.
We sliepen in het Atlantic Parkhotel (opent in een nieuw tabblad), de ideale uitvalsbasis om de stad te voet te ontdekken. Zoals oma het mooi verwoordde: ‘Ik voel me hier net prinses Sissi.’ De kamers in belle-époquestijl hadden een authentieke charme en het ontbijt had net dat tikkeltje meer. De bedden waren bovendien zo goed dat ik er gerust nog een extra nachtje had willen blijven liggen.
Over Sissi gesproken: ook zij trok er regelmatig op uit naar Baden-Baden met haar entourage, waaronder haar favoriete melkkoe.
Na een dagje rondwandelen, eten en kerstmarkten afschuimen, trokken oma en ik onze mooiste outfits aan voor een bezoek aan het Casino Baden-Baden (opent in een nieuw tabblad).
Binnen leek het alsof we een paar eeuwen terug in de tijd waren gekatapulteerd. Indrukwekkende zalen, chique interieurs en mensen die aan de speeltafels met briefjes van tweehonderd euro stonden te zwaaien alsof het kleingeld was. Wie onderweg naar de speeltafels nog wat extra geluk kon gebruiken, raakte even de artisjokknop aan. Die zou namelijk geluk en voorspoed brengen.
Aan de speeltafels zat een bont gezelschap. Jong geweld dat hoopte met een flinke buit naar buiten te wandelen, naast anciens met pokerfaces waar zelfs de meest doorgewinterde acteur nog iets van kon leren. Achter de bar werden cocktails aan een stevig tempo geshaket en af en toe weerklonk er een kreet wanneer iemand het geluk aan zijn zijde had.
We hebben ons vooral geamuseerd met kijken. Want laat ons eerlijk zijn: ik kan mijn geld ook op andere manieren kwijt. Op restaurant bijvoorbeeld. Of aan een reis. Of aan nog meer eten.
Badderen als een Romein
Na al die glitter en glamour was het de volgende ochtend tijd voor iets anders: de Caracalla Therme. Op ongeveer tien minuten wandelen van ons hotel vind je deze thermale baden, waar je jezelf in het warme water kan onderdompelen terwijl de stad buiten langzaam ontwaakt in de vrieskou. Al moet je er tijdens de kerstperiode wel rekening mee houden dat je niet de enige bent die op dat idee gekomen is. Een beetje op tijd vertrekken kan dus geen kwaad.
Terwijl de stoomwolkjes van de thermale bronnen de slapende stad wakker maken, zijn de inwoners op pad voor hun eerste koffie van de dag. Latte, cappuccino? Ik denk eerder zwart, zoals het woud dat deze stad omringt. Dat is wat Baden-Baden zo fijn maakt. Je kan er de ene avond tussen de kerstkraampjes slenteren en de volgende dag de Merkurbergbahn (opent in een nieuw tabblad) opstappen en de natuur in trekken.
Een armband die al 21 jaar ergens in het bos ligt
Er is trouwens nog een reden waarom ik graag met mijn oma op reis ga. We hebben samen al heel wat avonturen beleefd. En ook al is ze ondertussen 81, er zit nog altijd genoeg leven in om er een paar nieuwe aan toe te voegen.
Een van die verhalen gaat over een armband die ze 21 jaar geleden verloor in een bos. Eenentwintig jaar, mensen. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben soms al vergeten waar ik mijn telefoon heb gelegd terwijl ik ermee in mijn hand sta. Oma daarentegen draagt dat verhaal al jaren met zich mee.
We hebben de armband in Baden-Baden helaas niet teruggevonden. Ook het Zwarte Woud heeft blijkbaar zijn grenzen. Maar we hebben wel een hoop andere herinneringen gemaakt. Een mooie bestemming is fijn. Een lekkere maaltijd ook. Maar een reis waarbij je achteraf nog maandenlang mopjes maakt over wat er allemaal gebeurd is, daar doe ik het voor.
Dit is een samenwerking met Visit Baden baden (opent in een nieuw tabblad)
Lees ook

Dit artikel is met ❤️ geschreven doorGeschreven door
Nymke Dullers
Toekomstig wereldreiziger en social media mogul
Dromer, dierenliefhebber en avocadokweekster. Ik hou onze socials draaiende en verzamel ondertussen bestemmingen voor later. De wereldreis komt er, ik ben gewoon nog aan het oefenen.
Dromer, dierenliefhebber en avocadokweekster. Ik hou onze socials draaiende en verzamel ondertussen bestemmingen voor later.
Meer over Nymke →Alle verhalen van Nymke →Samenwerken
Merken en regio's die ons al meenamen.
Verder lezen
Meer reisverhalen
BelgiëLekker Leuven: de 11 beste restaurants van Leuven – 2026De beste Pho Bo in Leuven, het beste steak restaurant van de stad of het leukste terras op de Oude Markt. Dit zijn mijn favoriete hotspots.
AlbaniëAlbanië: de beste reistips voor een onvergetelijke vakantieAlbanië vakantie: beste reistijd, Wizz Air vanuit Charleroi, 50 tot 60 euro per dag, de mooiste plekken van Berat tot Ksamil en een route van 10 dagen.
BelgiëDe beste steak van België: 15 steak- en vleesrestaurants op een rijVan dry-aged in Zaventem tot een ex-slager in de Ardennen: 15 steakrestaurants in België, gekozen door een vleesliefhebber met kilometers op de teller.
BelgiëGetest: Naar Antarctica in HasseltHasselt: modestad, stad van de smaak (en jenever) maar blijkbaar ook… de poort naar Antarctica. Ontdek hieronder waarom!
Last minute vakanties: Hoe je de beste last minute deals vindtLast-minute vakanties: wanneer je best boekt (3-4 weken voor Europa, 1-2 maanden voor verre reizen), 6 manieren om deals te vinden en 4 bestemmingen.
BelgiëLekker Leuven: de 11 beste restaurants van Leuven – 2026De beste Pho Bo in Leuven, het beste steak restaurant van de stad of het leukste terras op de Oude Markt.Lees het verhaal
AlbaniëAlbanië: de beste reistips voor een onvergetelijke vakantieAlbanië vakantie: beste reistijd, Wizz Air vanuit Charleroi, 50 tot 60 euro per dag, de mooiste plekken van Berat tot Ksamil en een route van 10 dagen.Lees het verhaal
BelgiëDe beste steak van België: 15 steak- en vleesrestaurants op een rijVan dry-aged in Zaventem tot een ex-slager in de Ardennen: 15 steakrestaurants in België, gekozen door een vleesliefhebber met kilometers op de teller.Lees het verhaal
BelgiëGetest: Naar Antarctica in HasseltHasselt: modestad, stad van de smaak (en jenever) maar blijkbaar ook… de poort naar Antarctica.Lees het verhaal
Last minute vakanties: Hoe je de beste last minute deals vindtLast-minute vakanties: wanneer je best boekt (3-4 weken voor Europa, 1-2 maanden voor verre reizen), 6 manieren om deals te vinden en 4 bestemmingen.Lees het verhaal




























































