Het Krabbegat, rare dweilen en de jurk van prinses Maxima: een weekend Bergen op Zoom

De zon schijnt voor het eerst dit jaar net dat tikkeltje harder. De terrasjes op de Grote Markt stromen vol, terwijl de weeïge geur van het blonde Hertog Jan zich met de frisse Bergense lucht vermengt. De stad ontwaakt stilletjes uit haar winterslaap. Op het marktplein staat een boerenjongen met een dweil rond zijn nek een beetje verloren naar zijn GSM te staren. Waar ben ik in vredesnaam beland?

Ik spoel mijn laatste klets Duvel weg – die Nederlandse pils is me toch een smaak apart – en kruis het plein over richting De Draak, het oudste hotel van Nederland. Ik voel me net in een Dungeons en Dragons rollenspel, en dat op slechts 2 uurtjes bollen uit Leuven.

Snel zoek ik mijn cameratas en pik m’n beste lenzen eruit, ik mag namelijk als een van de eerste mensen op deze aardbol de tentoongestelde jurk van de mooiste prinses van allemaal bewonderen. Prinses Maxima paradeerde exact 10 jaar geleden in deze zacht-oranje parel der spinnewielen op Prinsjesdag. Nu klaar voor fans van het betere textielwerk, veilig achter glas in het Markiezenhof te Bergen op Zoom.

De winter loopt op z’n eind en de Atlantische westenwind brengt snuifjes lente mee. Een vroege zwaluw (in Leuven noemen ze dat Françoiskes als ik me niet vergis, ik noem enkel mijn vader zo) fladdert verward naar een grote reuzenkop, een van de vele hints verstopt in Bergen op Zoom naar carnaval. De stad beleeft haar grootste dagen in februari en verandert zelfs van naam: Bergen op Zoom wordt Krabbegat. Een referentie naar de ons aller bekende plant de meekrap, die vroeger gekweekt werd in en rond Bergen op Zoom en eigenhandig verantwoordelijk is voor de zeemzoetroze kleur van Maxima haar jurk. Je ziet, alles komt terug. En ik mocht dat als een van de eerste op deze aardbol bewonderen. Echt waar.

Maar dus, carnaval. Dat is hier wel wat. Iedereen doet eraan mee. Ergens eind februari, weken voor de ultieme ‘vastenavond’, want zo noemen ze carnaval hier, zitten ze al in de kroeg te oefenen. Dat gaat van muziek spelen in de lokale ‘dweilbandjes’, pintjes drinken, kostuums testen, hoofddeksels nog groter maken en de plaatselijke kerktoren geleidelijk aan omtoveren tot een ware reus. Meester opper-Krabbegat Peperbus, of zo iets. En dan die dweilen. Eerlijk waar, ik snap het zelf nog niet goed. Iedereen draait een dweil rond zijn nek en loopt trots de stad door. Dweilen maar. Een ding heb ik geleerd in Bergen op Zoom: niet te veel vragen stellen. Wil je eens een echt mooie traditie tot stand leven zien komen, ga dan tijdens carnaval naar Bergen op Zoom. Niemand gaat je verhalen thuis geloven, nog nageurend naar Hertog Jan.

Spring op een fiets en ontdek de Brabantse wal, Fort de Roovere, het strand of het haventje. Je kan hier lekker shoppen, slapen in het oudste hotel van Nederland, een goei concertje meepikken of kunst opsnuiven in het Markiezenhof. Geniet je van een oude steen, zoals opper Françoiske De Pauw, kan je je hartje hier ook ophalen. De oude kerktoren met ronkende naam Peperbus kan je beklimmen, de laat-neogotische stijl kleurt de oude gebouwen in en rond de stadswallen met wederom dat Markiezenhof dat de kroon spant. Menig cultuurgeschiedenisdocent gaat hier graag komen.