Waar eten in Valencia? Een local deelt zijn beste bordjes

In Russafa zit een piepkleine pizzeria waar je niet kiest wat je eet. Je bestelt een pizza en een bier, en je krijgt het bier plus de pizza die toevallig uit de oven komt. Een bordje van tien centimeter doorsnee. Je eet, je drinkt, en je bestelt opnieuw. Wat er dan komt, weet niemand. Ik vind dat de eerlijkste manier om een stad te leren kennen. Je laat iemand anders kiezen.

Dus deed ik dat. Ik vroeg aan onze vaste local in Valencia, dezelfde met wie Charlie ooit op stap ging door zijn stad, waar hij zelf gaat eten. Geen toeristenlijst, gewoon de plekken waar hij met zijn vrienden op een dinsdag belandt. Het duurde een paar weken. Toen kwam er een mail binnen met 23 adressen en de zin “Hope I still make it in time!” Ik was eerlijk gezegd vergeten dat ik het gevraagd had.

Wat volgt is zijn lijst, per wijk, met zijn eigen woorden waar ze beter zijn dan de mijne. Hij zegt het zelf: niet te duur, niet heel goedkoop, gewoon middenklasse naar Valenciaanse normen. Ik was al een paar keer in Valencia, van een verrassingsweekend tot een roadtrip vanuit Alicante, en toch kende ik de helft van deze plekken niet.

Eten in het centrum van Valencia: El Carmen en de Centrale Markt

Begin op het Plaza del Árbol (opent in een nieuw tabblad) in El Carmen. Del Árbol was voor corona een klein tapasrestaurant met een vaste schare fans, ging daarna een paar jaar dicht en is intussen terug. Goede tapas, niet duur. Onze local vermoedt dat hij er ooit met vrienden uit België is geweest, “but we were drunk for sure, so I don’t remember clearly.” Dat soort eerlijkheid maakt een tip betrouwbaarder, vind ik.

‘s Ochtends ga je naar Central Bar (opent in een nieuw tabblad) in de Mercado Central. De naam op de gevel is die van sterrenchef Ricard Camarena, maar achter de toog staat zijn team, en open is het alleen ‘s ochtends en in de vroege namiddag. Broodjes en tapas zijn heel goed en de prijs valt mee. Ga ervoor zitten tussen de marktkramen, met een koffie of een glas cava, afhankelijk van hoe laat het is en hoe eerlijk je tegen jezelf wil zijn.

Voor ramen stuurt hij je naar Natsu Ramen (opent in een nieuw tabblad), vlak bij het stadhuisplein. Zijn beschrijving: zo belachelijk goedkoop dat je denkt dat ze je vergiftigen, “but it’s actually nice.” Voor een burger is het Hundred (opent in een nieuw tabblad), een paar straten verder, volgens hem een van de beste burgerzaken van de stad. En om vier uur ‘s nachts, na het feesten, is er Kebab Bolsería (opent in een nieuw tabblad) in El Carmen. Elke stad heeft zo’n kebab. Deze is volgens hem ook overdag gewoon goed.

Russafa: craft beer, boeken en pizza’s van tien centimeter

Russafa is de wijk ten zuiden van het centrum waar Valencia eet en drinkt als het werk gedaan is. Daar zit La Finestra (opent in een nieuw tabblad), de pizzeria uit het begin van dit verhaal. Het systeem heeft een logica die ik bewonder: je eet terwijl je drinkt, dus je wordt minder snel dronken. “Then repeat until you get drunk,” schrijft hij erbij.

In dezelfde straten zitten Olhöps (opent in een nieuw tabblad), een craft beer lab met eigen bieren, en Zero 11 Russafa (opent in een nieuw tabblad), ook craft beer, met een tweede zaak in El Cabanyal. Die laatste heeft hij zelf nog niet geprobeerd, maar hij hoort er goede dingen over. Wil je het rustiger, dan is er Ubik Café (opent in een nieuw tabblad): een bar in een boekhandel, met een kleine bierkaart en een ruimere keuze aan andere drankjes. Je blijft er makkelijk een uur zitten met een boek dat je niet gaat kopen.

El Cabanyal en de haven: vis, bodegas en muziek in een oude ijsfabriek

Aan zee wordt het Valencia van de vissers. El Cabanyal is de oude vissersbuurt met betegelde gevels, en daarachter ligt de haven. Hier zitten de meeste van zijn tips, en ze lijken op elkaar op de beste manier.

Bodega La Peseta (opent in een nieuw tabblad) is een heel traditioneel havenrestaurant: goede vis, goede tapas. Vlak ernaast zit Taberna El Clavo (opent in een nieuw tabblad), in dezelfde stijl, iets duurder volgens hem en even lekker. Een paar straten noordelijker ligt Bodega Anyora (opent in een nieuw tabblad), Valenciaanse keuken met een uitgebreide kaart. Voor montaditos, kleine belegde broodjes waarbij je betaalt per stuk, gaat hij het vaakst naar Malafama (opent in een nieuw tabblad) in Canyamelar: dichter bij het strand, meer toeristen en vrijgezellenfeesten, minder dronken studenten. Hij gaat er toch graag heen, en dat zegt genoeg.

‘s Avonds zijn er twee plekken waar het om de sfeer draait. La Fábrica de Hielo (opent in een nieuw tabblad) is een oude ijsfabriek vlak bij het strand, met drankjes en concerten binnen tussen de oude fabrieksmuren. Mercader Cabanyal (opent in een nieuw tabblad) is hetzelfde idee maar meer buiten, met binnen verschillende standjes waar je eten haalt. En dan is er nog Zero 11 Cabañal (opent in een nieuw tabblad), de tweede vestiging van die craft beer bar.

Benimaclet en de studentenwijk: tapas, burgers en montaditos

Benimaclet ligt ten noorden van het centrum. Hij noemt het de jonge, revolutionaire studentenbuurt, vol goedkope bars. Midden daarin zit El Aprendiz (opent in een nieuw tabblad), de chiquere tapasbar van de lijst. Iets duurder dan een gewone tapasbar, maar beter eten en meer werk gemaakt van hoe het op je bord ligt. Let op: hij zit niet exact waar de kaart hem prikt, maar op het pleintje er net achter. Laat je dus niet afschrikken door de eerste deur die je vindt.

In dezelfde buurt bakt Antiga (opent in een nieuw tabblad) burgers, iets vetter dan die van Hundred, maar met een goede prijs en lokale bieren. Richting de universiteit ligt Tanto Monta (opent in een nieuw tabblad): montaditos, goede sfeer, niet duur, en je betaalt wat je eet. Hetzelfde concept als Malafama, met meer studenten aan de toog.

Buiten de toeristenroute: Koreaans, Napolitaans en bier in Patraix

Het laatste deel van zijn lijst ligt ten westen van het centrum, in wijken waar je als bezoeker niet vanzelf komt. La Bodeguita de al Lado (opent in een nieuw tabblad) is een goedkope tapasbar op een mooie hoek, “good if you are around and no idea where to go.” Hij zit twee minuten van Bar Tito, waar ik tijdens die roadtrip ben blijven plakken. Hij wist dat nog, ik moest het even opzoeken.

Restaurante Kim Chi (opent in een nieuw tabblad) is voor mij de mooiste tip van allemaal: traditionele Koreaanse huiskeuken in een ongerenoveerd Spaans café. Zijn vrouw staat in de keuken en kookt dagelijkse Koreaanse kost, en goedkoop is het ook. Reserveren is een klein avontuur, want de baas spreekt amper Spaans. Onze local vindt hem een heel grappige kerel.

Voor pizza is het Napule’ Doc (opent in een nieuw tabblad), een echte Napolitaanse pizzeria. Chic is het niet en de buurt is niet de mooiste van de stad, maar de pizza’s zijn “damn good.” Wie het rustiger wil, reserveert bij El Astrónomo (opent in een nieuw tabblad), een gastronomisch adres niet ver van het centrum met een ontspannen sfeer. En bij het plein van Patraix zit The Hops (opent in een nieuw tabblad): geen brouwerij, wel veel internationale bieren en meestal heel goede muziek. Het publiek is wat ouder. Naast de deur ligt het plein, met genoeg andere adressen voor wie nog honger heeft.

Ik ben nog lang niet in al deze zaken geweest. Maar dat is een beetje het punt van La Finestra, en van deze lijst. Je vraagt het aan iemand die hier woont, je zegt ja, en je eet wat er uit de oven komt. De volgende keer ga ik met zijn mail op zak, en laat ik hem kiezen.

Praktisch: eten en drinken in Valencia

• Eeturen: Valencianen lunchen laat, tussen 14 en 16 uur, en eten ‘s avonds pas vanaf 21 uur. Rond 19 uur zit je in veel restaurants alleen.
• Prijzen: bijna alles op deze lijst is middenklasse naar Valenciaanse normen. Montaditobars zoals Tanto Monta en Malafama en de ramen van Natsu zijn het goedkoopst, El Aprendiz, El Clavo en El Astrónomo iets duurder.
• Alleen overdag: Central Bar in de Mercado Central is enkel ‘s ochtends en in de vroege namiddag open.
• Reserveren: voor El Aprendiz, El Astrónomo en Kim Chi op vrijdag- en zaterdagavond. Bij Kim Chi bel je beter dan dat je mailt.
• Per wijk: centrum en El Carmen voor een snelle hap en de markt, Russafa voor craft beer en pizza, El Cabanyal en de haven voor vis en bodegas, Benimaclet voor studentikoze tapas, Patraix en omgeving voor Koreaans, Napolitaans en bier.
• Kaart: elke naam in deze post linkt naar de juiste plek op Google Maps.

Meer inspiratie voor je citytrip Valencia vind je in Vurig Valencia, een stedentrip van siësta naar fiesta en in Op stap met een local in Valencia.